TRADIZIONI+DI+NATALE

Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις της Ιταλίας

Στην Ιταλία η περίοδος των Χριστουγέννων έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια από όλες τις άλλες των χριστιανικών χωρών. Αρχίζει από τις 8 Δεκεμβρίου και ολοκληρώνεται στις 6 Ιανουαρίου ημέρα των Θεοφανίων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα σπίτια διακοσμούνται με Αλεξανδριανά, χριστουγεννιάτικα δένδρα τη παραδοσιακή Φάτνη και άλλα πολύχρωμα διακοσμητικά στολίδια. Κάποιοι συνηθίζουν να νηστεύουν στις 23 και 24 Δεκεμβρίου και κατόπιν εορτάζουν με ένα παραδοσιακό γεύμα αμέσως μετά τη Λειτουργία. Στις 25 Δεκεμβρίου μετά το παραδοσιακό μεσημεριανό γεύμα, τα παιδιά συνηθίζουν να απαγγέλλουν ποιήματα στην οικογένεια και στους συγγενείς τους και ανταμείβονται με μικρά χρηματικά δώρα. Μια άλλη σημαντική ημερομηνία των εορτών είναι η 6η Ιανουαρίου κατά την οποία καταφθάνει τη νύκτα (μεταξύ 5-6 Ιανουαρίου) η διάσημη Befana η παλιά καλή και φτωχή μάγισσα, έρχεται και τρώει καρύδια και μπισκότα που της άφησαν τα παιδιά και πριν πετάξει μακριά, τους αφήνει δώρα μέσα στις κάλτσες των δώρων, κάρβουνα για τα άτακτα παιδιά και γλυκά για τα φρόνιμα. Εκτός από το χριστουγεννιάτικο δένδρο, σημαντικό σύμβολο των Ιταλών στον εορτασμό των Χριστουγέννων αποτελεί και η Φάτνη της Γεννήσεως που υπενθυμίζει τον Φραγκίσκο της Ασίζης, που ήταν ο πρώτος που δημιούργησε αναπαράσταση της ιστορίας των Χριστουγέννων με αγαλματίδια. Όλοι οι χαρακτήρες εκτός από το Θείο Βρέφος τοποθετούνται στη φάτνη από τις 8 Δεκεμβρίου, ενώ το νεογέννητο τοποθετείται αμέσως μετά τα μεσάνυκτα της 24ης Δεκεμβρίου.

Αδάμ μπαλιάκας


 * SCRIVETE UNA LETTERA A BABBO NATALE! **



Nel paese, l' ufficio postale, tre gradini, una panca. A terra, una busta, sgualcita, pestata, bagnata. Un bambino si china, l'afferra e, curioso, la apre e poi legge: " Caro Babbo Natale, io lo so che son già'cresciutella ed indosso ho il grembiule dei piatti, ma pensavo di chiederti un dono, un dono soltanto che ho meritato, alla fine di un giorno passato tra pentole, stracci e ginocchia sbucciate. Ti prego, è una cosa da poco,   ma stanotte, provando a dormire, vorrei ancora indietro tornare sognare s ì, sognare, la casa di quando, bambina, mangiavo la neve leggera, condita con mele e limone ed il pane con panna di latte, ancor caldo di stalla; vorrei riveder il mio nonno, con l'abito 'buono' da festa ed il grande orologio a catena, che magiche note emanava; vorrei la mia mamma, serena, ma a volte con occhi velati di pianto, che presto celava se io, nella camera, entravo; e gli amici, compagni di burle bislacche, di sassi tirati ai lampioni,di calci sferrati ai portoni, le fughe, i dispetti, le eterne promesse di sempre, con dita incrociate.'lo giuro'; ripenso alle sere di veglia, fra intrecci di paglia e di sogni, illusioni perdute, bruciate col legno nel fuoco e alla gioia del vivere insieme la vita, i racconti paurosi, l e streghe, gli amori già nati, gli amori finiti, le dolci castagne rubate; rivedo il micetto impaurito,salire sul pero ed il cane, abbaiare, selvaggio;risento, ancor caro suono, la radio di legno del babbo, con grossi pomelli e canzoni 'gracchiate', e i pulcini, in ceste di paglia tra stracci, vicini alla stufa ben viva, in attesa di crescere forti; Domenica, a Messa, con scarpe lucenti ( un sol paio!) e un curioso cappello di paglia, con l'elastico, che il volto cerchiava, a fermarlo. L'omino del ghiaccio e il fioraio, con vecchi carretti malmessi e la tromba del 'rusco' suonava,

tra il ridere e correre, sberleffi e moine, il 'gran puzzo', passava. Ed or che son mamma, ripenso ai tesori perduti, che vorrei i miei bimbi avessero,perché i sogni nessuno li ruba, perché i sogni appartengono al cuore. media type="youtube" key="ok9Ql3jrnZc" height="315" width="420" MAKARIOS F.